Home

Lieve weblogbezoekers,

Leuk om te zien dat er nog steeds veel mensen dit weblog lezen. Dank jullie wel!

Ik ga 1 augustus as. beginnen aan een nieuw avontuur......een nieuw project......een project waar ik mij met hart en ziel voor wil gaan inzetten......door het zo af en toe te gaan bezoeken......én vanuit Nederland!

Als je geïnteresseerd bent in het vervolg van mijn avonturen in Zuid Afrika, stuur dan een mailtje naar:

moniquevandelaar@hetnet.nl

Dan zal ik je op de hoogte brengen van hoe, wat, waar en wanneer!!

Een harte-groet,

Monique

Weer gelukt! Eerst foto's overal vandaan plukken, mapje gemaakt en 1 voor 1 .......jaja, dankzij Afrika ben ik zelfs handiger geworden op de computer. Ga computers nog leuk vinden??!!

foto 1 met alle vrijwilligers uit eten in een supergaaf
restaurant genaamd Moyo's in Durban (aan het
strand)
foto 2 op het strand in Durban (in de verte het hotel:
met cirkel aan zijkant waar ik 30 jr geleden was)
in mijn ondergoed, tevens enigste keer a/h strand
foto 3,7,10,11,12 en 13 wat is Afrika toch MOOI:
prachtige luchten,zonsopgang, watervallen,
gebergten, uitgestrektheid, kleuren, ruimte....
foto 4 Zulu land
foto 5 met z'n allen in onze woonkamer, lekker lui zijn,
of in afwachting van de zoveelste stroomuitval
kropen we weer bij elkaar
foto 6 movienight in DC
foto 8 superdeluxe supermarkt (Albert Heijn niets bij)

Ja, echt afkicken moet ik weer. Afkicken van Afrika, van de geuren, kleuren, mensen, mijn vrijheid, mijn bezigheden, weer terug naar mijn bestaan hier in Nederland. Ik ben nu bijna 2 weken terug en het valt niet mee. Ik ben nog steeds niet geland, hang nog tussen Afrika en Nederland in (haha), sta nog met 1 been in Z. Afrika! Sommige (ex)vrijwilligers zijn alweer helemaal de oude, ik niet. Misschien wil ik dit ook wel niet?

Lieve, lieve allemaal,
Hier even een kort berichtje van mij om te zeggen dat ik weer veilig ben geland. Zondag 27 april landde ik om 9 AM op Schiphol. Ik heb goede vluchten gehad, maar ondanks 3 pilletjes heb ik niet geslapen.
Fysiek ben ik hier, maar geestelijk zit ik nog veel met mijn gedachten in Afrika. Toch was het heel fijn om mijn dierbaren weer te zien. Mijn moeder, zus en vriendin kwamen mij afhalen en thuis zaten mijn vader, Keith en kinderen op mij te wachten. Het huis stond vol met bloemen en heerlijk eten.
Ik kon het niet laten om mijn dierbaren al veel over Afrika te vertellen en wat foto's te laten zien, ik ratelde maar door, sprong van de hak op de tak, maar het was fijn om te doen.
Mijn ouders hebben fantastisch voor de kinderen gezorgd en ik zal ze hiervoor altijd dankbaar zijn. Mede dankzij hun heb ik een begin gemaakt aan mijn droom.

Vandaag is dus het afscheid van patiënten! Morgenmiddag vlieg ik weer naar Nederland. Het voelt alsof ik hier maanden ben geweest, er is zó veel gebeurd, zo veel indrukken opgedaan, zo veel mensen ontmoet, zo veel geleerd en ik heb nog zo veel te doen......
Helaas, aan alles komt een einde, ook aan mijn verblijf hier in Zuid Afrika.
Ik hoop dat jullie middels mijn weblog/mail een beetje een indruk hebben gekregen van hoe ik mijn verblijf hier heb beleefd en wat ik zoal heb gedaan. In werkelijkheid is het natuurlijk veel heftiger, emotioneler, mooier, erger etc. maar ik sluit alles in mijn hart, ook de mensen hier.

Vandaag een superdrukke dag gehad, maar geslaagd!
Nee, vandaag ging niet op z'n Afrikaans.
Vanmorgen de verzorging vanaf 7 AM, hierna inkopen voor opening bieb gedaan, toen cadeautjes die ik in Nederland had gekregen uitgedeeld aan enkele patienten (zie eerste 4 foto's), hierna patienten ophalen voor opening bieb, vergadering over sponsorgeld, foto's uitprinten voor patienten, de was gedaan, tussendoor (leuke) gesprekken met patienten, en toen de Bingo-avond, pffff en ben vast nog wat vergeten te noemen.
Ik ben nu echt op, maar kan wel terugkijken op een geslaagde dag.

Hallo allemaal,
Genieten jullie al lekker van het zonnetje in Nederland?
Hier schijnt de zon ook weer, alleen zit ik binnen, haha. Nee, een bruin kleurtje heb ik niet, maar dat is ook niet belangrijk.
Vanmorgen heb ik voor het eerst een beetje uitgeslapen, tot 08.30 uur. Had ik echt even nodig.
Hierna ben ik gauw aan de slag gegaan met inrichting van de bieb. Ik krijg al leuke reacties van patienten, dokters en verpleging. Zo af en toe kwam een andere vrijwilligster helpen en ook kwamen ze met nog wat spulletjes voor de inrichting.
HET IS AF! Althans, mijn gedeelte, want de tv (die vandaag werd geleverd) moet hier nog opgehangen worden en de computer moet nog aangesloten worden.
Het is dus gelukt en dit alleen al maakt me blij, want nu kan het uitlenen gaan beginnen, nog net voordat ik vertrek!

Het was heel goed om deze vergadering (met de staf van het ziekenhuis)over het sponsorgeld aan te vragen!
Er zijn dingen uitgeproken en rechtgezet.
Zo zie je maar weer. Communiceren is zó belangrijk!!!!
Zo hebben de vrijwilligers veel geld binnengehaald en niemand, ook het ziekenhuis niet, wil natuurlijk het vertrouwen van de sponsors schaden.
Het feit dat sommige dingen langzaam gaan aangaande de projekten te realiseren uit sponsorgeld, heeft veel te maken met dat de prioriteiten kunnen veranderen. (Het dak kan bijvoorbeeld ineens gaan lekken, of zoals nu, er is bijna tot geen heet water)
Zo werd uitgeproken door de directie dat het busje voor vervoer patienten heel belangrijk is, maar dat het nu prioriteit 3 heeft, omdat er 2 voor zijn gekomen.
1 is het vervangen van de oude en kapotte wasmachines en drogers
2 zorgen dat het heetwatersysteem goed gaat werken/vervangen van oude pijpen, kopen van nieuwe pompen

Vandaag schijnt het zonnetje weer, maar vind het nog steeds koud. Gelukkig is de harde regen van gisteren wel opgehouden. Iedereen had het koud en liep met warme kleding rond. Behalve de patienten, die kropen onder de 'dekens'. Zij lijden het meeste, want ze hebben geen degelijke kleding om hun warm te houden. Wij brengen dan 'eigen' kleding naar boven om ze toch nog enigzins warm te houden. Alle ramen staan altijd op de afdelingen open (wij doen ze echter vaak weer dicht) want het tocht hier ontzettend. Ook hadden we gisteren geen warm water, dus baden en douchten we de patienten met koud water. Rot om aan te zien hoor, zeker ook omdat de ramen van de badkamer en wc's hier op de 4e etage kapot zijn en nog meer wind binnenkomt. Ja, de patienten (althans van mijn afdeling) zijn weer terug naar de 4e. Ik baalde wel toen ik dit zag, want vond de 3e veel schoner. Maar goed, de vloeren zijn weer geschrobd en het sanitair, alhoewel ik niet veel verandering zie.

Ik heb echt zo'n maandagmorgen gevoel. Het is hier koud, het regent en de temperatuur komt niet hoger dan 10 - 12 graden. Bij jullie is het warmer en het zonnetje schijnt. Ik zou zeggen, mensen geniet ervan!!

Ik wil jullie allemaal bedanken voor de warme reacties op mijn vorige bericht. Zo fijn zoals er wordt meegeleefd!

Hebben jullie ook een fijn weekend gehad? Nou ik wel!

Wat een strijd heeft ze geleverd! De mooie vrouw van 28 jaar die ik o.a. gisteren heb bijgestaan. (2 berichten terug)
Ze is vanavond overleden.
Er overlijden hier dagelijks patienten, maar haar overlijden grijpt mij erg aan.
Een paar vrijwilligers vonden haar. Ze heeft dagen veel pijn geleden en geroepen om hulp.
Ze wilde nog zó graag haar 9 jarig dochtertje zien die morgen zou komen en voor wie ze een schilderijtje had gemaakt. Alleen voor haar wilde ze nog leven.
Nee, ik had het niet zien aankomen, ze was zó sterk, ze troostte mij op het laatst: "don't cry, I am fine now", zei ze tegen mij toen ik huilde.
Ik geloof heel sterk dat mensen het weten wanneer ze komen te overlijden, op welke manier dan ook.....dat ze op een gegeven moment klaar zijn met leven op aarde, hoe kort ook.

Er hangt iets in de lucht. Eén of ander virus. Je voelt het al als je opstaat. Vandaag wordt niet mijn dag, ook al maak ik er het beste van. Al paar dagen last van hoofd en buik. En niet alleen ik, ook 2 andere vrijwilligers voelen zich niet lekker en hiervoor weer anderen. Zo steken we elkaar misschien aan, alhoewel, de klachten zijn divers. Gelukkig is het niets ernstigs, gewoon beetje lamlendig gevoel en geen inspiratie. Het zij zo!!
Ook Ephraim was vandaag niet goed gehumeurd. Ik vond hem niet op zijn kamer. Ik en een verpleegster vonden hem in zijn eigen vuil in een andere kamer op een leeg bed, zonder lakens en dekens dus. Heb hem lekker gewassen en schone kleren aangedaan en gezegd dat het allemaal goed was. Ik ken zijn mimiek nu al zo goed, dat ik voelde dat er iets was, hij bleef boos kijken, maar ook met hulp van anderen die zijn taal spreken kwamen we er niet uit. Zij zeiden dat er niets was, maar ik weet wel beter.

Lieve lezers,
Heb weer even tijd om berichtje te schrijven. Bijna elke avond maak ik een lijstje met things to do voor de volgende dag(en) en elke keer weer merk ik dat plannen in Afrika moeilijk is. Er komt telkens weer wat tussen, belangrijkere dingen voor dat moment, dus streep ik dagelijks maar 1 ding af ipv wel 4/5 dingen in Nederland! Jullie zullen vast wel begrijpen dat dit een goede les is voor mij, de planner, want het leven werkt zo niet, er valt niet altijd te plannen, dingen gebeuren, overkomen je, m.a.w. met de stroom meegaan is ten alle tijde het beste wat je kunt doen. Natuurlijk mag je wel doelen voor ogen hebben, heel goed zelfs, maar laat los als dingen niet gaan zoals je plant! Ik moet zeggen dat dit mij steeds beter afgaat. Zo wil ik al dagen aan inrichting bieb gaan werken, maar......

Hallo allemaal,

Ik heb weer heerlijke dagen gehad.
Gisteren, maandag, stond ik welliswaar op met koppijn van vermoeidheid, maar ging toch aan de slag. Zo heb ik weer patienten gewassen en natuurlijk tijd doorgebracht met Ephraim. s'Ochtends nam ik hem en andere patiënten mee naar buiten, de tuin om wat te kletsen en foto's van mijn thuis te bekijken. Ephraim had maar even aandacht, want ineens zag hij een bal. Een andere vrijwilligster was met een bal aan het gooien en ik zag aan hem dat hij mee wilde doen. Tuurlijk, foto's komen wel een andere keer. Vind het zo goed dat hij nu zelf dingen aangeeft en niet meer zo afhankelijk is van mij! Hij deed fantastisch mee en dit is dus een spel wat ik vaker zal gaan doen. Goed voor zijn motoriek!

Hier komen dan de foto's van het Wild Park
"HLUHLUWE".

Op de eerste foto de jeep waar wij in vervoerd werden. Open ja. Vond dit best wel eng in het begin met al die wilde dieren. Ik vroeg of er een geweer in de jeep was, nee dus. Als we stil bleven zitten en zachtjes deden, kon er niets gebeuren, haha.
2e Foto een prachtige zon die opkomt om 6 AM.
Hierna wat foto's van het landschap en een paar van de dieren (in werkelijkheid veel meer dieren gezien)

Annemarie, speciaal voor jou 2 foto's van giraffes!

Ik hoop dat jullie ook een beetje hebben genoten van de foto's!
We kwamen vanavond pas om 7 PM aan, dus ik ga nu snel uitpakken, douchen en naar bed. Morgen weer een drukke dag!!


Dikke kus,
Monique